بارداري، وضع حمل و تولد فرزند از مراحل تاثيرگذار و مهم زندگي هستند که معمولا تاثيرعميقي بر سازگاري زناشويي همسران دارند. مطالعات انجام‌شده در اين حوزه نشان داده که کاهش ميل جنسي و تعداد دفعات رابطه جنسي از اولين مسائلي هستند که در اين ارتباط خود را نشان مي‌دهد و البته دلايل متعددي براي اين تغييرات گزارش شده است.


برخي از زنان باردار به اين دليل که در 3 ماهه اول بارداري ممکن است داشتن رابطه جنسي منجر به سقط جنين شود از داشتن رابطه جنسي در اين دوران هراس دارند. در 3 ماهه بعدي هم پدران و هم مادران به دليل ترس از اينکه ممکن است داشتن رابطه جنسي و ارگاسم به جنين آسيب برساند، از اين مساله خودداري مي‌کنند. با اين حال بايد به اين مساله اشاره کرد که هيچ شواهد محکمي که نشان دهد داشتن رابطه جنسي ممکن است باعث عفونت شود يا به جنين آسيب برساند وجود ندارد.


آيا رابطه جنسي در دوران بارداري دردناک است؟

برعکس آنچه تصور مي‌شود، داشتن رابطه جنسي در طول دوران بارداري مي‌تواند لذت‌بخش باشد. دليل آن نيز لزج‌تر شدن واژن، عدم ترس از بارداري و بالطبع عدم استفاده از وسايل جلوگيري از بارداري و در نهايت به دليل تراکم بيشتر خون در ناحيه مهبل است که رسيدن به ارگاسم پي آن با لذت بيشتري براي هر 2 نفر همراه خواهد بود و ميزان لذت جنسي افزايش خواهد يافت. هر چه از زمان بارداري بگذرد به دلايل فيزيکي و سخت‌تر شدن شيوه‌هاي خاص قرارگرفتن زن و مرد در جريان رابطه جنسي، بسياري از زوجين ميل جنسي خود را در اين دوران به ميزان زيادي از دست مي‌دهند و ترجيح مي‌دهند که تا بعد از تولد فرزندشان آميزش جنسي نداشته باشند. البته نداشتن آميزش جنسي به معناي قطع کامل روابط جنسي نيست و زوجين براي حمايت عاطفي از يکديگر در اين دوران مي‌توانند به روابط عاطفي خود شکل ديگري ببخشند و از نوازش‌هاي جنسي و داشتن ساير تکنيک‌هاي جنسي (براي نمونه بوسيدن) استفاده کرده و تا حدودي نيازهاي جنسي يکديگر را نيز برآورده كنند. به اين مسايل توجه کنيد:

توجه به اين نکته بسيار مهم است که در دوران بارداري و به ويژه در ماه‌هاي آخر، حتما بايد از شيوه‌هاي خاص قرارگرفتن (زن در بالا) براي پيشگيري از هرگونه آسيب احتمالي به مادر و جنين استفاده كرد.


کاهش ميل جنسي بعد از زايمان طبيعي است

براي مدت زماني بعد از تولد فرزند، کاهش ميل جنسي، خستگي و تغييرات هورموني در مادر وجود دارد و معمولا مدت زماني طول مي‌کشد تا وضعيت به حالت اوليه خود برگردد. بنابراين بسيار مهم است که تا زمان توقف کامل خون‌ريزي‌هاي بعد از تولد بچه و براي جلوگيري از آميزش جنسي دردناک و ناراحت، از داشتن رابطه جنسي پرهيز شود. بعد از گذشت حدود 4 تا 6 هفته (به گفته برخي محققان 5 تا 7 هفته) از زمان زايمان، معمولا خون‌ريزي‌ها و ساير آسيب‌هاي حاصل از زايمان برطرف مي‌شود و مي‌توان فعاليت جنسي را به شکل مطلوب گذشته داشت. مادران بايد به اين نکته توجه داشته باشند که تا زمان شروع مجدد دوران قاعدگي‌شان، کمبود استروژن و خشکي واژن مي‌تواند باعث کاهش ميل و برانگيختگي يا داشتن رابطه جنسي دردناک و عدم رسيدن به ارگاسم شود و بنابراين مشکلاتي را براي زوجين ايجاد کند. به علاوه در زمان شير دهي سطوح بالاي پرولاکتين نقش مهمي در خشکي واژن ايفا مي‌کند، بنابراين بهتر است در صورت وجود اين قبيل مشکلات هنگام داشتن آميزش جنسي براي جلوگيري از درد از ژل‌هاي آميزشي مناسب استفاده شود. همچنين به دليل شيردهي ممکن است به سينه زنان آسيب‌هايي وارد آيد و نوعي احساس درد در آنها به‌وجود آيد که مي‌تواند تا حدودي در کاهش فعاليت جنسي موثر باشد.


در نگهداري از فرزند زن و مرد بايد همکاري کنند

به علاوه خستگي، صرف انرژي براي نگهداري از بچه، رفع خواسته‌هاي بچه و مراقبت از وي ممکن است داشتن رابطه جنسي را براي مادران کم‌اهميت‌تر کند و به نيازهاي همسر خود کم‌توجه‌تر. بنابراين مهم است که زوجين مخصوصا در اين دوران بيشترين ميزان حمايت را از يکديگر داشته باشند و براي کاهش مشکلات ميزان همکاري خود را افزايش دهند و از انجام برخي فعاليت‌هاي جانبي پرهيز کنند. نکته مهمي که بايد زوجين به آن توجه کنند اين است که به مرور زمان که نيازهاي کودک کاهش مي‌يابد؛ مادر ميل و رغبت جنسي خود را دوباره به دست مي‌آورد و مي‌تواند مانند گذشته به فعاليت جنسي خود ادامه دهد.والدين بايد از هر نوع رفتار جنسي در برابر فرزندان در هر سني بپرهيزند و همچنين اطلاعات جنسي مناسب را در زمان مناسب به فرزندان خود منتقل کنند. معمولا کنجکاوي فرزندان با اين سوال که «بچه‌ها از کجا مي‌آيند؟» مطرح مي‌شود و والدين نيز بايد اطلاعات کافي را در اين زمينه در اختيار آنها قرار دهند. مسلما هيچ پاسخ قطعي و روشني در اين ارتباط وجود ندارد و با توجه به ديدگاه‌هاي اخلاقي و ارزشي خانواده، چنين مرزبندي‌هايي انجام مي‌شود. در اين ارتباط تحقيقات و شواهد محکم و زيادي وجود ندارد. مسلما مشاوره با يک مشاور جنسي مطمئن راه‌گشا خواهد بود.

منبع