علم و فناوري نانو توانايي به دستگرفتن كنترل ماده در ابعاد نانومتري (ملكولي) و بهرهبرداري از خواص و پديدههاي اين بعد در مواد، ابزارها و سيستمهاي نوين است. در واقع فناوري نانو واژهاي است كلي كه به تمام فناوريهاي پيشرفته در عرصه كار در ابعاد بسيار كوچك يعني چيزي در حدود يك ميلياردم متر اطلاق ميشود. در حقيقت كاربرد فناوري نانو از كاربرد عناصر پايه آن هم در حداقل اندازهشان نشأت ميگيرد. هر كدام از اين عناصر پايه، ويژگيهاي خاصي دارند كه استفاده از آنها در زمينههاي مختلف، موجب ايجاد خواص جالبي ميشود. به عنوان مثال از جمله كاربردهاي نانوذرات ميتوان به دارورساني هدفمند و ساده، بانداژهاي بينياز از تجديد، شناسايي زودهنگام و بيضرر سلولهاي سرطاني و تجزيه آلايندههاي محيطزيست اشاره كرد. همچنين نانولولههاي كربني داراي كاربردهاي متنوع ديگري همچون تصويربرداري زيستي دقيق، شناسايي و جداسازي كاملا اختصاصي DNA، ژندرماني و از بينبردن باكتريها هستند.
اينها تنها مواردي از كاربردهاي بسيار زيادي هستند كه براي عناصر پايه قابل تصور است. چراكه امروزه به هر شاخه از علم كه مينگريم ردپايي از فناوري نانو را ميبينيم. در واقع در حال حاضر فناوريهاي زيستمحيطي، كشاورزي، تصفيه آب، انرژي، پزشكي و داروسازي، صنايع هوافضا و صنايع نظامي، نساجي و پوشاك، ارتباطات، خودروسازي، حمل و نقل و مواد پيشرفته همگي به كمك علم نانو متحول شدهاند. به دليل گستردگي كاربرد فناوري نانو، در اينجا تنها به نقش اين علم در عرصه پزشكي ميپردازيم.