بسيارند افرادي كه بعد از حوادث و بيماري توانايي‌هاي خود را باز مي‌يابند اما گاهي نيز پيش مي‌آيد كه فرد دچار ناتوانايي‌هاي قابل‌توجه و دائمي مي‌شود. معمولا در بيمارستان‌ها تيم‌هاي درماني متشكل از چند پزشك به بيمار كمك مي‌كنند بتواند مجددا كار و زندگي روزمره و فعاليت‌هاي عادي خود را از سر بگيرد. 
برقراري مجدد روابط جنسي نيز جزء كارهايي است كه مشاوره جنسي در رابطه با بازتواني آن به فردي كه تصادف كرده يا مبتلا به بيماري خاصي است كمك مي‌كند. بعد از يك سانحه يا ابتلا به بيماري فرد دچار تغييراتي در وضعيت جسماني، رواني و رابطه‌اي مي‌شود. از نظر جسمي فرد دچار ناتواني شده در نتيجه جذابيت قبلي را ندارد. از دست دادن حس در اندام‌هاي جنسي، بروز ناتواني در عملكرد و پاسخ جنسي، درد، خستگي درمان‌ها و عوارض داروها در اين ميان نقش دارند. از نظر رواني از آنجا كه فرد دچار ترس و كاهش اعتماد به نفس مي‌شود خواه‌ناخواه ميل جنسي او پايين مي‌آيد. از نظر رابطه‌اي نيز وقتي يكي از دو زوج دچار مشكل مي‌شود نقش ديگري عوض شده و به جاي همسر نقش پرستار را پيدا مي‌كنند در تيم يك احساس نياز و وابستگي به وجود مي‌آيد و سبب ايجاد شكاف جسمي يا احساسي زوجين مي‌شود درنتيجه بيشتر گفت‌وگوها حول محور نيازها، ناراحتي‌ها، ترس و دردها مي‌چرخد و تقريبا صحبت در مورد روابط جنسي ناديده گرفته مي‌شود. غير از جلسات مشاوره‌اي، پزشكان براي كمك به بازتواني جنسي فرد آسيب ديده از برخي تكنيك‌هاي پزشكي هم كمك مي‌گيرند تا به نعوظ در مردان و مرطوب شدن واژن در زنان كمك كنند. تجويز برخي داروها نظير وياگرا و سياليس در برخي داروهاي ضدافسردگي نيز مي‌تواند در بازيافتن رابطه جنسي معقول كمك‌كننده باشند. بازيافتن كنترل بر زندگي جنسي تا حد زيادي به خود فرد بازمي‌گردد. بايد به فرد حادثه ديده زمان داد تا با بدن خود آشتي كند و بپذيرد كه به هر حال وضعيت به حالت قبل بازنمي‌گردد. او بايد ياد بگيرد كه انعطاف‌پذيرتر بود و خلاقانه به روابط جنسي خود ادامه دهد. نوازش‌ها، روابط عاشقانه، برقراري ارتباط قبل، حين، بعد از رابطه جنسي مي‌توانند در افزايش احساس رضايت جنسي دخيل باشند. نبايد فراموش كرد كه تنها دخول و ارگاسم نشانه يك رابطه جنسي شكوفا نيست.